Interfejs Inkscape

Interfejs Inkscape składa się z elementów zaprojektowanych tak, aby praca była prosta, harmonijna i kontekstowa. Składa się głównie z jednego okna, w którym tworzy się rysunki i manipuluje nimi. W oknie znajdują się poszczególne elementy, które zidentyfikuje ten rozdział, umożliwiając czytelnikom łatwe poruszanie się po oprogramowaniu.

Możemy podzielić okno na dziewięć głównych obszarów:

1. Menu (u góry okna)
2. Pasek poleceń 
3. Pasek kontrolny
4. Linijki, Prowadnice i Siatki 
5. Pasek kontroli narzędzi (zwany także tylko Paskiem kontroli) 
6. Zestaw narzędzi 
7. Płótno 
8. Paleta kolorów 
9. Pasek stanu 

Wiele pasków narzędzi dostępnych w Inkscape może zajmować dużo miejsca na ekranie. Aby zmniejszyć rozmiar paska narzędzi. Użyj Plik> Preferencje Inkscape... a następnie wybierz opcję Interfejs . Tutaj możesz indywidualnie ustawić rozmiar ikony paska poleceń, rozmiar ikony paska narzędzi sterowania i rozmiar ikony głównego paska narzędzi.

Menu

Podobnie jak w większości aplikacji GTK , Menu Inkscape zawiera podstawowe funkcje każdego programu, które dotyczą samej aplikacji: Nowy , Otwórz , Zapisz , Eksportuj , Wyjdź itp. Menu zawiera również funkcje związane z rysowaniem.

Pasek poleceń 

Pasek poleceń znajduje się w górnej części obszaru roboczego bezpośrednio pod menu. Zawiera ikony, które są skrótami do poleceń dostępnych w inny sposób z menu lub klawiszy skrótu. Zawiera także inne elementy sterujące do manipulowania dokumentem i rysowania obiektów. Na przykład z paska poleceń można otworzyć nowy lub istniejący dokument, wydrukować, zaimportować obraz, cofnąć poprzednie polecenia, powiększyć, otworzyć okno dialogowe w celu dostosowania właściwości dokumentu itp. Najechanie kursorem myszy na każdą ikonę spowoduje wyświetlenie jej funkcji poprzez podpowiedzi .
Po prawej stronie paska poleceń może być strzałka skierowana w dół. Kliknięcie tego przycisku spowoduje wyświetlenie skrótów poleceń, które nie mogą zmieścić się na pasku z powodu ustawień rozmiaru lub rozdzielczości monitora.

Przybornik i pasek kontroli narzędzi 

Przybornik , składający się z pionowo wyrównanych przycisków znajdujących się po lewej stronie okna, jest głównym narzędziem do edycji w Inkscape. Zawiera podstawowy zestaw narzędzi do rysowania, zwłaszcza tych do tworzenia i edytowania kształtów . Dostępne są elementy sterujące dla kształtów geometrycznych oraz kształtów i linii o dowolnym kształcie, tekstu i wypełnień (kolory i gradienty ). Pasek narzędzi znajduje się bezpośrednio pod paskiem poleceń. toolbar_1 Wybranie narzędzia w Przyborniku zmienia pasek kontroli narzędzi, aby pokazać określone opcje związane z tym narzędziem. W zależności od kontekstu niektóre z tych opcji wpływają na wybrany obiekt, a niektóre działają tylko podczas rysowania nowego obiektu; inne mogą wpływać na istniejące lub nowe obiekty.

Płótno

Płótno to główny obszar roboczy. Jest to najważniejsza i najważniejsza część interfejsu, ponieważ użytkownik tworzy i przegląda tam rysunki. Zajmuje środek okna i jest reprezentowany jako pusta „strona” otoczona otwartą przestrzenią. Domyślnie linijki mierzące piksele (standardowa jednostka SVG ) biegną powyżej i na lewo od obszaru roboczego, ale można dostosować te wartości domyślne ( widoczność i jednostka linijki ) we właściwościach dokumentu . Podczas gdy „strona” określa granice dokumentu przeznaczonego dla niektórych nośników (drukowanie, eksport itp.), Granice strony nie ograniczają rzeczywistego obrazu SVG. W rzeczywistości użytkownicy mogą sprawić, że obramowanie i cień strony będą niewidoczne we właściwościach dokumentu . Niektórzy artyści wolą używać określonej granicy strony i używać białej spacji jako „papieru na zadrapanie”; inni wolą nie być ograniczani granicami stron.

Linijki

Linijki to wyskalowane linie umieszczone na górze i po lewej stronie płótna. Pierwszy nazywa się „poziomy”, a drugi „pionowy”. Podziałki reprezentują odległości i są wyrażane w jednostkach, które można ustawić w opcji Jednostki na karcie Strona polecenia menu Plik > Właściwości dokumentu . Gdy mysz znajdzie się nad obszarem roboczym, na linijkach pojawiają się dwa trójkąty, pokazujące współrzędne X i Y względem lewego dolnego rogu strony. Te współrzędne są również wyświetlane na pasku stanu (na dole okna dokumentu) po prawej stronie, w pobliżu elementu sterującego powiększeniem. Uwaga: W SVG współrzędne zaczynają się w lewym dolnym rogu dokumentu, jak w geometrii kartezjańskiej . Ctrl + R to szybki sposób na ukrycie lub wyświetlenie linijek. Można to również zrobić za pomocą polecenia menu Widok > Pokaż / Ukryj > Linijki .

Prowadnice

Prowadnice to zdefiniowane przez użytkownika linie „magnetyczne”. Korzystanie z prowadnic ułatwia wyrównanie obiektów nawet za pomocą myszy. Aby użyć prowadnic, kliknij i przeciągnij od linijek do miejsca, w którym przewodnik ma zostać wstawiony i zwolniony. Kliknięcie i przeciągnięcie z poziomej linijki tworzy poziomy przewodnik. Kliknięcie i przeciągnięcie z pionowej linijki powoduje utworzenie pionowej prowadnicy. Jak używać Poruszające się przewodniki Gdy narzędzie Selector F1 jest aktywne, najechanie myszą na prowadnicę zmieni kolor na czerwony. Następnie kliknij i przeciągnij Przewodnik w wybrane miejsce. Usuwanie przewodników Aby usunąć przewodnik, po prostu przeciągnij go do odpowiedniej linijki za pomocą narzędzia Selector F1 Widoczność przewodnika Aby uczynić Przewodniki niewidocznymi, bez ich usuwania, wybierz Widok > Przewodniki z paska menu. Skrót klawiaturowy do przełączania widoczności Przewodnika to Shift | (przytrzymaj klawisz Shift i naciśnij klawisz potoku - | -, który zwykle jest sparowany z klawiszem ukośnika odwrotnego). GuidePrefsEN Plik > Właściwości dokumentu pozwala określić, czy prowadnice powinny być wyświetlane domyślnie, a także kolor samego przewodnika i podświetlenia, gdy mysz się przesuwa. Prowadnice są również często używane do przyciągania, co znacznie ułatwia umieszczanie obiektów na płótnie, szczególnie w przypadku precyzyjnych lub technicznych rysunków. W takim przypadku po prostu zaznacz pole wyboru Przyciski przyciągania podczas przeciągania .

Siatki 

Zamiast korzystać z wielu Przewodników, przydatne może być aktywowanie Siatek . Zrób to za pomocą menu Widok > Siatka lub naciśnij # ( Shift + 3 ). Siatki są dwojakiego rodzaju: prostokątne i aksonometryczne . Można je zdefiniować w oknie z menu Plik > Właściwości dokumentu . Najczęściej stosowana jest prostokątna siatka zbudowana z pionowych i poziomych linii. Siatki aksonometryczne pozwalają użytkownikowi zdefiniować dowolną siatkę kątową, która może być interesująca dla rysunków technicznych lub architektonicznych.
Oto przykład standardowej siatki aksonometrycznej i siatki prostokątnej.

Jak używać 
Użyj listy rozwijanej w oknie dialogowym „Właściwości dokumentu”, aby wybrać typ siatki, której chcesz użyć, a następnie kliknij przycisk „Nowy”. Nowa zakładka jest tworzona w „Zdefiniowanych siatkach” (dla jednego dokumentu można zdefiniować kilka siatek). Następnie określ jednostki, których chcesz użyć, i zarówno punkt początkowy, jak i odległość (odstępy) między dwiema liniami siatki. Podczas korzystania z siatek aksonometrycznych istnieje również możliwość zdefiniowania kąta dwóch linii siatki.
Włączone 
Zaznacz pole, aby użyć tej siatki w bieżącym dokumencie. Można pozostawić „włączony” w niewidocznych siatkach, aby zachować kontrolę nad przyciąganiem do siatki.
Widoczny 
Zaznacz, aby wyświetlić siatkę na płótnie. Wyłącz, aby siatka była niewidoczna. Ta opcja ustawia wartość domyślną dla każdej siatki, tak że nawet jeśli zaznaczono tutaj opcję Widoczny, nadal można włączać i wyłączać Widok siatki za pomocą menu lub naciskając klawisz #. Jeśli menu Widok> Siatka nie jest zaznaczone, siatka nie będzie widoczna na kanwie, nawet jeśli zaznaczono tutaj opcję „Widoczny”.
Jednostki siatki 
Wiele powszechnie używanych jednostek jest dostępnych od mm, do stóp i px. Wybierz ten, który najlepiej odpowiada Twoim potrzebom. Jeśli nie ma specjalnych potrzeb, zachowaj domyślny px.
Pochodzenie X i Y 
Definiuje punkt początkowy siatki. Zazwyczaj ustawiane na „0” (zero), warto je zmienić, jeśli konieczne jest przesunięcie, szczególnie w celu zdefiniowania marginesów od krawędzi obszaru roboczego.
Odstępy X i Y 
Definiuje odstęp między dwiema liniami siatki. Przestrzenie te mogą być różne dla linii poziomych i pionowych, dzięki czemu wzór siatki można ustawić na dowolny rodzaj prostokąta.
Kąt X i Z 
Dostępne tylko dla siatek aksonometrycznych. Definiuje kąty dla linii siatki na osiach X i Z.
Kolor linii siatki 
Domyślnym kolorem siatki jest niebieski, ale można to zmienić tutaj. Istnieją dwa rodzaje linii. Najczęściej używana jest linia siatki, ale gdy odstępy siatki są krótkie i wyświetlanych jest wiele linii, główna linia siatki pomaga ocenić odległości. W takim przypadku można zdefiniować inny kolor dla każdego rodzaju linii i ustawić częstotliwość linii głównej siatki (zwykle 5 lub 10).
Pokaż kropki zamiast linii 
Dostępne tylko w prostokątnej siatce. Ponieważ linie mogą przeciążać ekran, praca z narzędziami do rysowania może być trudna, gdy siatka jest widoczna. Ta opcja przełącza między liniami i kropkami w celu wyświetlenia siatki, tworząc mniej przeciążony ekran.

Pasek kontrolny przyciągania 

Pasek kontrolny przyciągania zapewnia łatwy dostęp do przyciągania obiektów, umożliwiając szybkie włączanie przyciągania w razie potrzeby i wyłączanie po zakończeniu. Umożliwia także dostosowanie funkcji przyciągania, umożliwiając wybranie, co można przyciągać i do jakich obiektów można przyciągać.

Paleta kolorów 

Paleta kolorów to szybki sposób na zastosowanie koloru do kształtów. Jest wyświetlany na dole obszaru roboczego lub można go otworzyć w oknie, wybierając Widok > Próbki ( Shift + Ctrl + W )
Jak używać 
Aby znaleźć odpowiedni kolor, przewiń wzdłuż linii próbki i wybierz. Możesz zmienić paletę kolorów za pomocą innego ustawienia domyślnego, klikając trójkąt po prawej stronie paska i wybierając jeden.
Aby zastosować kolor do kształtów „Kolor wypełnienia”, po prostu kliknij kolor po wybraniu jednego lub więcej kształtów.
Aby zastosować kolor do „Obrysu”, naciśnij Shift podczas klikania i gotowe.

Pasek stanu 

Pasek stanu to najniższy obszar interfejsu Inkscape. Obejmuje (od lewej do prawej):

• Wskaźnik koloru dla obiektu 
• Szybki wybór warstwy 
• Obszar wiadomości pomocy 
• Wskaźnik współrzędnych myszy 
• i wreszcie współczynnik powiększenia, w którym można zapisać dokładny współczynnik powiększenia, którego chce się użyć.

Na podstawie:
http://write.flossmanuals.net/inkscape/the-inkscape-interface/

O SVG

Logo formatu SVG

Ci, którzy pracują z grafiką w Internecie, znają problemy związane z publikowaniem obrazów w sieci. Tradycyjnie jedynymi opcjami do wykorzystania w dokumentach internetowych były obrazy bitmapowe (takie jak JPG lub GIF ), z tą wadą, że obrazy te były albo zbyt duże, aby można je było szybko przesłać, albo niskiej jakości z powodu wysokiej kompresji.
Jako rozwiązanie tego problemu Macromedia utworzyła format obrazu Flash. Podczas gdy Flash zadowalająco rozwiązał główne problemy związane z obrazami bitmapowymi, niektórzy użytkownicy uznali za niedopuszczalne, że opracowanie formatu pliku i oprogramowania dla formatu wektorowego standardu internetowego zależy wyłącznie od Macromedia. Aby zaradzić temu problemowi i zapewnić otwartą opcję grafiki wektorowej, W3C utworzył format pliku SVG, udostępniając swobodny format wektorowy wszystkim.
W przypadku większości plików obrazów tylko konkretne oprogramowanie, które renderuje rzeczywisty obraz, może je odczytać. SVG jest jednak opisane w XML i CSS , a jego pliki można otwierać i edytować w dowolnym edytorze tekstowym ASCII . Chociaż można tworzyć obrazy SVG w ten sposób, jest to wysoce nieproduktywne i nieintuicyjne. Edytory i rendery SVG mają możliwość łatwego otwierania plików SVG i manipulowania nimi bez specjalnego interpretera.

Cele formatu SVG 

Zalety SVG są takie same jak w przypadku każdego obrazu wektorowego. Oferują płynne, wyraźne obrazy o wysokiej jakości z możliwością zmiany rozmiaru do dowolnych wymiarów bez pogorszenia jakości, a wszystko to niemożliwe w przypadku obrazów bitmapowych. Standard SVG definiuje również animację, a przy niewielkim użyciu Javascript można uczynić SVG interaktywnym. Wreszcie, ponieważ SVG jest napisane w formacie XML, projektant może tworzyć grafikę na podstawie danych przechowywanych w innych formatach opartych na XML, takich jak schematy, wykresy i mapy. Pomimo swoich zalet SVG nie ma dużego wyboru użytecznego oprogramowania, które w pełni wykorzystuje jego możliwości. Z tego powodu SVG nie jest obecnie tak użyteczny jak Flash.

Obecny stan oprogramowania SVG 

Obecnie wiele aplikacji, zarówno darmowych, jak i komercyjnych, może tworzyć pliki SVG: Inkscape, Adobe Illustrator, Corel Draw i dowolny edytor tekstowy ASCII. Chociaż nie jest dobrze obsługiwany przez większość przeglądarek internetowych, Mozilla (Firefox) i inne przeglądarki, takie jak Safari, obecnie obsługują podstawowy podzbiór SVG, a Internet Explorer używa wtyczek (tj. Renesis), które obsługują większość standardu SVG. Amaya ma dobrą obsługę wyświetlania SVG, w tym animacji, a także może wykonywać podstawowe zadania edycyjne. Zestaw narzędzi Batik jest bardzo przydatnym narzędziem do wyświetlania SVG i często służy jako odniesienie do sprawdzania implementacji SVG.

Na podstawie:
http://write.flossmanuals.net/inkscape/about-svg/

Tekst i ścieżki

Tekst i ścieżka mogą być elementami, które ze sobą współpracują. Niektóre opcje menu Tekst są bardzo interesujące.

Wstaw na ścieżce / Zdejmij ze ścieżki

Inkscape obsługuje element SVG <textPath>. Pozwala to na umieszczenie tekstu na ścieżce, tak aby podążał za jej kształtem. Zarówno tekst, jak i ścieżka pozostają w pełni edytowalne (w tym litery w tekście).

Wybierz ścieżkę i tekst i użyj opcji Tekst -> Wstaw na ścieżce. Kiedy przesuwasz ścieżkę, dołączony tekst porusza się wraz z nią; Można jednak przenieść tekst z dala od jego ścieżki lub przekształcić go bez utraty łącza. Polecenie Tekst -> Zdejmij ze ścieżki przekształca tekst-na-ścieżkę w zwykły obiekt tekstowy.

Wprowadź tekst do kształtu / Uwolnij tekst

Polecenie Wprowadź tekst do kształtu Alt + W z  menu Tekst może przejmować dowolny wybrany tekst i umieszcza go w wybranym kształcie. Zawijanie słów jest automatycznie wykonywane w taki sposób, aby tekst pasował do kształtu tak dokładnie, jak to możliwe. Po tym można jeszcze ręcznie zmienić ustawienie tekstu. Aby oddzielić tekst od ścieżki, wystarczy użyć Uwolnij tekst lub naciśnij klawisz Shift + Alt + W.

Na podstawie:
http://write.flossmanuals.net/inkscape/text-and-paths/

Zadanie egzaminacyjne:

O Inkscape

Inkscape to narzędzie o otwartym źródle służące do tworzenia i edycji grafiki SVG. To nie tylko edytor, Inkscape zapewnia interfejs WYSIWYG do manipulowania obrazami wektorowymi, umożliwiając artystom swobodne wyrażanie siebie. Podczas gdy Inkscape dostarcza kod SVG w  standardzie W3C. Sposoby upewnienia się, że kod jest zgodny ze standardami W3C. Od samego początku rozwoju projekt Inkscape był bardzo aktywny, zapewniając stabilność dla przyszłego wzrostu.

Podobnie jak inne programy do rysowania, Inkscape oferuje tworzenie, kształtowanie i szkicowanie.

Inkscape pozwala również użytkownikom manipulować obiektami poprzez dostosowywanie punktów węzłowych i krzywych. Zaawansowani artyści uważają, że te funkcje są niezbędne w oprogramowaniu do rysowania, aby swobodnie tworzyć to, co sobie wyobrażają.

Użytkownik może manipulować właściwościami obiektów indywidualnie i precyzyjnie za pomocą edytora XML lub, w sposób bardziej ogólny i intuicyjny, za pomocą urządzeń wejściowych, takich jak myszy, tablety piórkowe, a nawet ekrany dotykowe.

Ponadto Inkscape umożliwia wstawianie tekstu i map bitowych (takich jak PNG - inny format obrazu bitmapowego zalecanego przez W3C) do obrazu, a także wykonywanie na nich podstawowych funkcji edycyjnych. Jeśli artysta wymaga dalszej edycji, może użyć innych narzędzi (takich jak GIMP). Jeśli edytujesz połączoną bitmapę w innym programie, Inkscape odzwierciedli zmiany w pliku SVG.


Wszystkie te cechy sprawiają, że Inkscape jest aplikacją do modelowania, szczególnie biorąc pod uwagę jej elastyczność i wiele innych możliwości. Jest to ścisłe przestrzeganie standardów W3C SVG.

Na podstawie:
http://write.flossmanuals.net/inkscape/about-inkscape/