Plik Edycja Widok Warstwa Obiekt Ścieżka Tekst Filtry Efekty
Pomoc

Skalowanie i kadrowanie

Skalowanie obrazów możemy wykonać za pomocą funkcji eksportu z odpowiednimi parametrami.

  1. W menu Plik wybierz Otwórz... znajdź plik obrazu i zaakceptuj.
  2. W menu Plik wybierz Wyeksportuj jako plik PNG... a następnie w prawym oknie
    określ Szerokość lub Wysokość - proporcje będą zachowane.
    ustaw lokalizację i nazwę pliku docelowego (przycisk Eksportuj jako...)
    zatwierdź eksport (naciśnij przycisk Eksportuj).
Kadrowanie obrazów możemy wykonać za pomocą właściwości dokumentu i eksportu.
  1. W menu Plik wybierz Otwórz... znajdź plik obrazu i zaakceptuj.
  2. W menu Plik wybierz Właściwości dokumentu... a następnie w prawym oknie
    określ Szerokość lub Wysokość (jeśli trzeba zmień jednostki na px).
  3. Wyeksportuj obraz

O Inkscape

Inkscape to narzędzie o otwartym źródle służące do tworzenia i edycji grafiki SVG. To nie tylko edytor, Inkscape zapewnia interfejs WYSIWYG do manipulowania obrazami wektorowymi, umożliwiając artystom swobodne wyrażanie siebie. Podczas gdy Inkscape dostarcza kod SVG w  standardzie W3C. Sposoby upewnienia się, że kod jest zgodny ze standardami W3C. Od samego początku rozwoju projekt Inkscape był bardzo aktywny, zapewniając stabilność dla przyszłego wzrostu.

Podobnie jak inne programy do rysowania, Inkscape oferuje tworzenie, kształtowanie i szkicowanie.

Inkscape pozwala również użytkownikom manipulować obiektami poprzez dostosowywanie punktów węzłowych i krzywych. Zaawansowani artyści uważają, że te funkcje są niezbędne w oprogramowaniu do rysowania, aby swobodnie tworzyć to, co sobie wyobrażają.

Użytkownik może manipulować właściwościami obiektów indywidualnie i precyzyjnie za pomocą edytora XML lub, w sposób bardziej ogólny i intuicyjny, za pomocą urządzeń wejściowych, takich jak myszy, tablety piórkowe, a nawet ekrany dotykowe.

Ponadto Inkscape umożliwia wstawianie tekstu i map bitowych (takich jak PNG - inny format obrazu bitmapowego zalecanego przez W3C) do obrazu, a także wykonywanie na nich podstawowych funkcji edycyjnych. Jeśli artysta wymaga dalszej edycji, może użyć innych narzędzi (takich jak GIMP). Jeśli edytujesz połączoną bitmapę w innym programie, Inkscape odzwierciedli zmiany w pliku SVG.


Wszystkie te cechy sprawiają, że Inkscape jest aplikacją do modelowania, szczególnie biorąc pod uwagę jej elastyczność i wiele innych możliwości. Jest to ścisłe przestrzeganie standardów W3C SVG.

Poradnik Zaawansowany

Ten poradnik opisuje techniki kopiowania/wklejania, edycję węzłów, rysowanie za pomocą ołówka i pióra, manipulowanie ścieżkami, operacje logiczne, odsunięcia, uproszczenia i narzędzie tekstu.
Aby przewinąć stronę w dół, użyj kombinacji klawiszy [ Ctrl+strzałki ], rolki myszy lub przewijaj stronę płynnie środkowym przyciskiem myszy. Podstawowe sposoby tworzenia, zaznaczania i przekształcania obiektów zostały omówione w poradniku „Podstawy” dostępnym z poziomu menu „Pomoc Poradniki

Techniki wklejania

Po skopiowaniu obiektów za pomocą skrótu klawiaturowego [ Ctrl+C ] bądź wycięciu poprzez [ Ctrl+X ], za pomocą polecenia „Wklej” [ Ctrl+V ] obiekty te można umieścić w obszarze roboczym. Zostaną one wklejone pod kursorem myszy lub – jeżeli kursor znajdował się poza oknem – na środku dokumentu. Obiekty znajdujące się w schowku pamiętają położenie, z którego były kopiowane, możliwe więc jest wklejenie ich w to samo miejsce za pomocą polecenia „Wklej w miejscu pochodzenia” [ Ctrl+Alt+V ].
Polecenie „Wklej styl” [ Shift+Ctrl+V ] przydziela styl pierwszego obiektu znajdującego się w schowku aktualnemu zaznaczeniu. Wklejony styl zawiera ustawienia konturu, wypełnienia i czcionki, ale nie zawiera kształtu, rozmiaru czy parametrów specyficznych dla danego typu obiektu, jak na przykład liczba ramion gwiazdy.
Inne polecenie – „Wklej rozmiar” pozwala skalować zaznaczenie, tak by dopasować je do obiektu znajdującego się w schowku. Istnieje wiele poleceń służących wklejaniu rozmiaru. Polecenia te to: „Wklej rozmiar”, „Wklej szerokość”, „Wklej wysokość”, „Wklej rozmiar oddzielnie”, „Wklej szerokość oddzielnie” i „Wklej wysokość oddzielnie”.
Polecenie „Wklej rozmiar” skaluje całe zaznaczenie, by dopasować je do rozmiaru obiektu w schowku. „Wklej szerokość”/„Wklej wysokość” – skaluje całe zaznaczenie w poziomie/pionie, aby dopasować je do szerokości/wysokości obiektu znajdującego się w schowku. Polecenia te respektują blokadę zachowania proporcji, znajdującą się na pasku poleceń narzędzia „Wskaźnik” (pomiędzy polami Szer. i Wys.), tak więc przy włączonej blokadzie drugi wymiar jest skalowany proporcjonalnie do pierwszego. Jeśli blokada nie jest włączona – skalowany jest jeden wymiar, a drugi pozostaje niezmieniony. Polecenia zawierające w nazwie słowo „oddzielnie” działają podobnie do wyżej opisanych, z tym wyjątkiem, że skalują każdy zaznaczony obiekt oddzielnie, tak aby dopasował się do rozmiaru/szerokości/wysokości obiektu znajdującego się w schowku.
Schowek jest szerokosystemowy, co oznacza, że można kopiować/wklejać obiekty pomiędzy różnymi egzemplarzami Inkscape 'a, a także pomiędzy Inkscape'em i innymi programami. Jedyny warunek – programy te muszą obsługiwać format SVG.

Rysowanie ścieżek odręcznych i regularnych

Najłatwiejszym sposobem utworzenia dowolnego kształtu jest narysowanie go za pomocą narzędzia „Ołówek” (rysunek odręczny) [ F6 ]:

Jeżeli potrzebujesz bardziej regularnych kształtów, użyj narzędzia „Pióro” (krzywe Beziera) [ Shit+F6 ]:

Za pomocą narzędzia Pióro każde kliknięcie tworzy ostry węzeł bez żadnych uchwytów krzywych, więc seria kliknięć tworzy sekwencję odcinków prostych. kliknij i przeciągnij tworzy gładki węzeł Beziera z dwoma współliniowymi przeciwległymi uchwytami. Naciśnij Shift podczas przeciągania uchwytu, aby obrócić tylko jeden uchwyt i naprawić drugi. Jak zwykle, Ctrl ogranicza kierunek albo bieżącego odcinka linii, albo Bezier obsługuje do 15 stopni. Naciśnięcie Enter kończy linię, Esc anuluje ją. Aby anulować tylko ostatni segment niedokończonej linii, naciśnij Backspace.
Na obu końcach aktualnie zaznaczonej – narysowanej zarówno narzędziem „Ołówek”, jak i „Pióro” – ścieżki, wyświetlane są niewielkie znaczniki w postaci kwadratów. Pozwalają one kontynuować ścieżkę przez dalsze rysowanie linii począwszy od jednego ze znaczników lub zakończyć ją poprzez poprowadzenie linii od jednego znacznika do drugiego.

Edytowanie ścieżek

W odróżnieniu od kształtów tworzonych za pomocą narzędzi kształtu, obiekty tworzone poprzez „Pióro” i „Ołówek” nazywamy ścieżkami. Ścieżka to sekwencja prostych odcinków i/lub krzywych Beziera, która, tak jak inne obiekty, może mieć wypełnienie i kontur. Jednak w przeciwieństwie do kształtu, ścieżka może być edytowana poprzez swobodne przeciąganie dowolnego jej węzła (nie tylko wcześniej ustalonych uchwytów) lub segmentu. Zaznacz tę ścieżkę i wybierz narzędzie „Edycja węzłów” [ F2 ]:

Zobaczysz na niej dużą ilość szarych, kwadratowych węzłów. Można je zaznaczać za pomocą kliknięcia, kombinacji [ Shift+kliknięcie ] lub poprzez zaznaczenie elastyczne – dokładnie tak samo, jak są zaznaczane obiekty za pomocą narzędzia „Wskaźnik”. W celu zaznaczenia przyległych węzłów, należy kliknąć segment ścieżki. Zaznaczone węzły zostaną wówczas wyróżnione i wyświetlone wraz z uchwytami – jednym lub dwoma małymi kółeczkami połączonymi z każdym zaznaczonym węzłem linią prostą. Klawisz [ ! ] odwraca zaznaczenie węzłów w aktualnej subścieżce tj. takiej, która ma zaznaczony co najmniej jeden węzeł; skrót [ Alt+! ] odwraca zaznaczenie w całej ścieżce.
Ścieżki są edytowane przez przeciąganie ich węzłów, uchwytów węzłów lub bezpośrednio przeciąganie segmentu ścieżki. (Spróbuj przeciągnąć niektóre węzły, uchwyty i segmenty ścieżki powyższej ścieżki.) Ctrl działa tak jak zwykle, aby ograniczyć ruch i obrót. Klawisze ze strzałkami, klawisze Tab, [,], <,> ze swoimi modyfikatorami działają tak jak w selektorze, ale odnoszą się do węzłów zamiast obiektów. Możesz dodać węzły w dowolnym miejscu na ścieżce, klikając je dwukrotnie lub Ctrl + Alt + kliknij żądaną lokalizację.
Możesz usunąć węzły za pomocą Del lub Ctrl + Alt + kliknięcie. Podczas usuwania węzłów spróbuje zachować kształt ścieżki, jeśli chcesz, aby uchwyty sąsiednich węzłów zostały wycofane (nie zachowując kształtu), możesz je usunąć za pomocą Ctrl + Del. Dodatkowo możesz powielić (Shift + D) wybrane węzły. Ścieżka może być zerwana (Shift + B) w wybranych węzłach lub jeśli wybierzesz dwa węzły końcowe na jednej ścieżce, możesz do nich dołączyć (Shift + J).
Węzeł może mieć guz (Shift + C), co oznacza, że jego dwa uchwyty mogą poruszać się niezależnie pod dowolnym kątem; gładki (Shift + S), co oznacza, że jego uchwyty są zawsze na tej samej linii prostej (współliniowej); symetryczny (Shift + Y), który jest taki sam jak gładki, ale uchwyty mają również tę samą długość; i automatyczne wygładzanie (Shift + A), specjalny węzeł, który automatycznie dostosowuje uchwyty węzła i otaczające go automatyczne gładkie węzły, aby utrzymać płynną krzywą. Po przełączeniu typu węzła można zachować pozycję jednego z dwóch uchwytów, umieszczając na nim wskaźnik myszy, tak aby inny uchwyt był obrócony / skalowany w celu dopasowania.
Można wycofać uchwyt węzła za pomocą kombinacji [ Ctrl+kliknięcie na uchwycie ]. Jeżeli uchwyty przyległych węzłów zostały wycofane, fragment ścieżki pomiędzy nimi przechodzi w linię prostą. Kombinacja [ Shift+ciągnięcie ] na zewnątrz węzła pozwala na wyciągnięcie wycofanych węzłów.

Subścieżki i łączenie ścieżek

Ścieżka może zawierać kilka subścieżek. Subścieżka jest sekwencją węzłów połączonych ze sobą. Z tego powodu, jeśli ścieżka posiada więcej niż jedną subścieżkę, nie wszystkie jej węzły są połączone. Położone poniżej, po lewej stronie, trzy subścieżki są częścią pojedynczej, złożonej ścieżki. Takie same trzy subścieżki po prawej są niezależnymi ścieżkami obiektów:

Zauważ, że ścieżka złożona nie jest tym samym co grupa. To pojedynczy obiekt, który można zaznaczyć tylko jako całość. Jeśli zaznaczysz obiekt po lewej stronie i włączysz narzędzie „Edycja węzłów”, zobaczysz, że węzły wyświetlą się na wszystkich trzech subścieżkach. W obiekcie po prawej możesz w tym samym czasie edytować tylko jedną ścieżkę.
Inkscape potrafi łączyć ścieżki w ścieżkę złożoną [ Ctrl+K ] oraz rozdzielać ścieżkę złożoną na pojedyncze ścieżki [ Shift+Ctrl+K ]. Wypróbuj te polecenia na powyższych przykładach. Ponieważ obiekt może mieć tylko jedno wypełnienie i kontur, nowa złożona ścieżka otrzymuje styl pierwszego (najniżej położonego w stosie) łączonego obiektu.
Podczas łączenia nakładających się, wypełnionych ścieżek wypełnienie zwykle znika w obszarach, w których ścieżki się przesłaniają:

To najłatwiejszy sposób, by tworzyć obiekty z dziurami. Omówienie bardziej zaawansowanych poleceń ścieżek znajduje się w akapicie „Operacje logiczne”.

Przekształcanie w ścieżkę

Dowolny kształt lub obiekt tekstowy można przekształcić w ścieżkę [ Shift+Ctrl+C ]. Ta operacja nie zmienia wyglądu obiektu, ale usuwa wszystkie właściwości charakterystyczne dla danego typu tj. nie można już zaokrąglać narożników prostokąta lub edytować tekstu. Zamiast tego możliwa jest edycja węzłów. Oto dwie gwiazdy: ta po lewej jest kształtem, ta po prawej natomiast gwiazdą przekształconą w ścieżkę. Włącz narzędzie „Edycja węzłów” i porównaj możliwości ich edycji:

Co więcej, możliwe jest przekształcenie w ścieżkę konturu dowolnego obiektu. Pierwszy z poniżej położonych obiektów jest oryginalną ścieżką (brak wypełnienia, czarny kontur), podczas gdy ten po prawej (czarne wypełnienie, brak konturu) jest wynikiem zastosowania polecenia „Kontur w ścieżkę”:

Operacje logiczne

Używając operacji logicznych znajdujących się w menu „Ścieżka” można połączyć dwa lub więcej obiektów:

Skróty klawiaturowe dla tych operacji nawiązują do arytmetycznych odpowiedników operacji logicznych (suma to dodawanie, różnica to odejmowanie, itd.). Polecenia „Różnica” i „Wykluczenie” można zastosować tylko do dwóch zaznaczonych obiektów. Pozostałe polecenia mogą przetwarzać dowolną liczbę obiektów na raz. Obiekt wynikowy zawsze otrzymuje styl obiektu znajdującego się na samym dole.
Wynik działania polecenia „Wykluczenie” jest podobny do wyniku polecenia „Suma (zobacz powyżej), różni się jednak tym, że „Wykluczenie” dodaje dodatkowe węzły w miejscu przecięcia się oryginalnych ścieżek. Różnica pomiędzy poleceniami „Podział” i „Rozcięcie ścieżki” jest taka, że pierwsze polecenie przecina dolny obiekt ścieżką górnego obiektu, podczas gdy drugie przecina kontur dolnego obiektu, usuwając wypełnienie – jest to wygodny sposób na rozdzielanie niewypełnionych konturów na kawałki.

Odsuwanie ścieżki

Inkscape potrafi poszerzać i pomniejszać kształty nie tylko za pomocą skalowania, lecz także przy użyciu odsunięcia ścieżki obiektu, tj. przemieszczając go prostopadle do ścieżki w każdym punkcie. Korespondujące ze sobą polecenia nazywają się „Odsuń do wewnątrz” [ Ctrl+( ] i „Odsuń na zewnątrz” [ Ctrl+) ]. Poniżej pokazano oryginalną ścieżkę (czerwona) i wiele ścieżek odsuniętych, utworzonych ze ścieżki oryginalnej:

Zwykłe polecenia „Odsuń do wewnątrz” i „Odsuń na zewnątrz” tworzą ścieżki, konwertując oryginalny obiekt w ścieżkę – jeżeli jeszcze nią nie jest. Często wygodniejsze jest „dynamiczne odsunięcie” [ Ctrl+J ], które tworzy obiekt z uchwytem do przeciągania (podobnym do uchwytu kształtu), kontrolującym wielkość odsunięcia. Zaznacz poniższy obiekt, wybierz narzędzie „Edycja węzłów” i przeciągnij uchwyt:

Takie dynamiczne odsunięcie obiektu zapamiętuje oryginalną ścieżkę, więc nie „zniszczy” jej, kiedy ponownie zmienisz wielkość odsunięcia. Jeżeli nie ma już potrzeby regulowania odsunięcia, można przekształcić odsunięcie obiektu z powrotem w ścieżkę.
Jeszcze wygodniejsze jest odsunięcie połączone, podobne do dynamicznego, ale połączone z inną ścieżką, którą można edytować. Można mieć wiele odsunięć połączonych dla jednej źródłowej ścieżki. W poniższym przykładzie źródłowa ścieżka jest czerwona, jedno połączone z nią odsunięcie posiada czarny kontur i nie jest wypełnione, drugie ma czarne wypełnienie i brak konturu.
Select the red object and node-edit it; watch how both linked offsets respond. Now select any of the offsets and drag its handle to adjust the offset radius. Finally, note how you can move or transform the offset objects independently without losing their connection with the source.

Upraszczanie

Głównym zastosowaniem polecenia „Uprość” [ Ctrl+L ] jest redukcja liczby węzłów ścieżki z zachowaniem kształtu. Funkcja ta może być użyteczna w przypadku ścieżek stworzonych przy pomocy narzędzia „Ołówek”, ponieważ narzędzie to tworzy czasami więcej węzłów niż jest to konieczne. Kształt znajdujący się poniżej, po lewej stronie utworzono za pomocą ołówka, natomiast po prawej stronie jest kopią, którą poddano procesowi uproszczenia. Oryginalna ścieżka ma 28 węzłów, podczas gdy uproszczona 17, co oznacza, że łatwiej pracować z nią narzędziem „Edycja węzłów” i dodatkowo jest ona gładsza.

Liczba uproszczeń, zwana progiem, zależy od rozmiaru zaznaczenia – im większe zaznaczenie, tym większa liczba uproszczeń. Dlatego ścieżka zaznaczona wraz z dużym obiektem zostanie uproszczona znacznie bardziej, niż gdyby zaznaczono samą ścieżkę. Ponadto polecenie „Uprośćakumuluje się. Oznacza to, że jeżeli skrót [ Ctrl+L ] zostanie użyty kilka razy w krótkich odstępach czasu (co 0,5 sekundy), próg zwiększy się za każdym wywołaniem polecenia. Jeśli następne uproszczenie zostanie wykonane po przerwie, próg powróci do domyślnej wartości. Z pomocą akumulacji można łatwo zastosować dokładną liczbę uproszczeń, jaka jest potrzebna w danym przypadku.
Oprócz wygładzania odręcznie rysowanych krzywych, polecenie „Uprość” może być wykorzystane do tworzenia różnorodnych ciekawych efektów. Często geometryczny kształt o prostych, ostrych krawędziach zyskuje na uproszczeniu, które – stapiając ostre narożniki i wstawiając bardzo naturalne zniekształcenia, czasem stylowe, a czasem po prostu zabawne – tworzy bardziej realistyczne uogólnienie jego pierwotnej formy. Oto przykład grafiki, która wygląda o wiele lepiej po uproszczeniu:

Tworzenie tekstu

Przy pomocy programu Inkscape można tworzyć długie i złożone teksty. Za pomocą Inkscape'a można też bardzo łatwo tworzyć małe obiekty tekstowe, takie jak: nagłówki, banery, logotypy, diagramy, etykiety, podpisy, itp. Ta część poradnika zawiera podstawowe wprowadzenie do funkcji tekstowych Inkscape'a.
Tworzenie tekstu jest proste - wystarczy włączyć narzędzie „Tekst” [ F8 ], kliknąć gdzieś w dokumencie i wpisać treść. Aby zmienić rodzinę czcionek, styl, rozmiar i wyrównanie, należy otworzyć okno dialogowe „Tekst i czcionka” [ Shift+Ctrl+T ]. W oknie tym znajduje się karta „Tekst”, gdzie możliwe jest edytowanie zaznaczonego obiektu tekstowego – w niektórych sytuacjach może być to wygodniejsze niż edycja bezpośrednio w obszarze roboczym, chociażby dlatego, że w tej karcie działa sprawdzanie pisowni.
Tak jak w przypadku innych narzędzi, narzędzie „Tekst” potrafi zaznaczać obiekty własnego typu – obiekty tekstowe. Zatem można kliknąć dowolny, istniejący obiekt tekstowy (taki jak ten akapit), by go zaznaczyć i umieścić w nim kursor.
Jedną z najczęściej wykonywanych operacji w trakcie tworzenia obiektów tekstowych jest regulacja świateł międzyliterowych (odstępów między literami) i międzywierszowych (odstępów między wierszami). Operacja zmiany odstępów pomiędzy dwoma znakami nazywana jest kerningiem. Rozróżniamy kerning ujemny (tzw. podcinanie) czyli dosuwanie do siebie znaków, które wyglądają na nienaturalnie oddalone i dodatni – odsuwanie od siebie znaków sprawiających wrażenie zbyt „ściśniętych” tzn. położonych zbyt blisko siebie. Drugim sposobem regulacji świateł międzyliterowych jest tracking, czyli równomierne odsuwanie, lub przysuwanie do siebie znaków w ciągu tekstu. Inkscape posiada skróty klawiaturowe przypisane do tych operacji. Podczas edycji tekstu skróty [ Alt+< ] i [ Alt+> ] zmieniają odstęp między literami w aktywnym wierszu obiektu tekstowego tak, że całkowita długość wiersza w aktualnym powiększeniu zmienia się o 1 piksel (porównaj z narzędziem „Wskaźnik”, gdzie te same klawisze wykonują skalowanie o rozmiarze piksela). Z reguły, jeżeli rozmiar czcionki w obiekcie tekstowym jest większy niż domyślny, prawdopodobnie będzie korzystniej, jeśli odstęp między literami zostanie nieco zmniejszony. Oto przykład:

Wariant ze zmniejszonymi odstępami pomiędzy literami wygląda lepiej jako nagłówek, ale wciąż nie jest idealny. Odległości pomiędzy literami nie są jednakowe – na przykład litery „a” i „t” są za daleko od siebie, a „t” i „i” są zbyt blisko. W czcionkach o niskiej jakości liczba złych odstępów – widocznych szczególnie w czcionkach o dużych rozmiarach – jest większa niż w czcionkach o wysokiej jakości. Zapewne w dowolnym ciągu tekstu i dowolnej czcionce znajdziesz pary liter, które zyskają na manipulacji kerningiem.
Wykonanie kerningu w programie Inkscape jest bardzo łatwe. Wystarczy ustawić kursor tekstowy pomiędzy literami sprawiającymi problemy i użyć skrótu [ Alt+strzałki ], aby odsunąć litery od kursora w kierunku zgodnym z użytym klawiszem strzałki. Oto ten sam nagłówek, tym razem dopasowany ręcznie w celu osiągnięcia wizualnego, jednolitego pozycjonowania liter:

Dodatkowo, oprócz przesuwania znaków w poziomie za pomocą skrótu [ Alt+strzałka w lewo ] lub [ Alt+strzałka w prawo ], znaki można również przesunąć w pionie, używając skrótu [ Alt+strzałka w górę ], bądź [ Alt+strzałka w dół ]:

Oczywiście, zawsze można po prostu skonwertować tekst w ścieżkę [ Shift+Ctrl+C ] i przesunąć litery jak regularne ścieżki obiektów. Jednakże o wiele wygodniejsze jest zachowanie tekstu jako obiektu tekstowego – można go edytować, wypróbować różne czcionki bez usuwania kerningu oraz odstępów, a jednocześnie zajmuje on o wiele mniej miejsca w zapisanym pliku. Jedyną wadą tego rozwiązania jest to, że na każdej platformie systemowej, na której chce się otworzyć ten dokument SVG, trzeba mieć zainstalowaną oryginalną czcionkę.
Podobnie jak w przypadku regulacji odstępu między literami, można w wielowierszowym obiekcie tekstowym wyregulować odstępy między wierszami. Wypróbuj skróty klawiaturowe [ Ctrl+Alt+< ] i [ Ctrl+Alt+> ] w dowolnym akapicie tego poradnika, by powiększyć bądź zmniejszyć te odstępy, tak aby całkowita wysokość obiektu tekstowego zmieniała się o jeden piksel w aktualnym powiększeniu. Podobnie jak w narzędziu „Wskaźnik”, naciśnięcie klawisza [ Shift ] z dowolnym skrótem powodującym zmianę kerningu lub trackingu sprawi, że efekt zwiększy się 10-krotnie.

Edytor XML

Potężnym narzędziem Inkscape'a jest edytor XML [ Shift+Ctrl+X ]. Wyświetla on całe drzewo XML dokumentu, zawsze odzwierciedlając jego aktualny stan. Można edytować rysunek i obserwować korespondujące z nimi zmiany w drzewie XML. Co więcej, w edytorze XML możliwe jest edytowanie dowolnego tekstu, elementu bądź atrybutu węzła i obserwowanie wyniku w obszarze roboczym. To najlepsze narzędzie, jakie można sobie wyobrazić do interaktywnej nauki SVG - pozwala wykonać rzeczy, które byłyby niemożliwe do zrobienia za pomocą zwykłych narzędzi edycji.

Podsumowanie

Ten poradnik pokazuje tylko niewielką część wszystkich możliwości Inkscape'a. Mamy nadzieję, że ci się spodobał. Nie obawiaj się eksperymentować i dzielić z innymi tym, co stworzyłeś. Aby uzyskać więcej informacji, najnowsze wersje programu i pomoc ze strony społeczności użytkowników i deweloperów, odwiedź witrynę www.inkscape.org.

Na podstawie:
https://inkscape.org/doc/tutorials/advanced/tutorial-advanced.html

Poradnik Kształty

Ten poradnik opisuje cztery narzędzia kształtów: Prostokąt, Elipsę, Gwiazdę i Spiralę. Przedstawimy możliwości tych narzędzi i pokażemy, jak i kiedy mogą być używane.
Aby przewinąć stronę, użyj skrótu [ Ctrl+strzałki ], rolki myszy lub przewijaj stronę płynnie środkowym przyciskiem myszy. Podstawowe zagadnienia, takie jak tworzenie, zaznaczanie obiektów i ich przekształcenia, są opisane w poradniku „Podstawy” dostępnym z poziomu menu „Pomoc » Poradniki”.
Inkscape ma cztery uniwersalne narzędzia kształtów. Za pomocą każdego z tych narzędzi można tworzyć i edytować unikalny dla danego narzędzia typ kształtu. Kształt to obiekt, który można modyfikować w specyficzny dla danego typu kształtu sposób za pomocą przestawnych uchwytów i parametrów liczbowych, które decydują o jego wyglądzie.
Na przykład gwieździe możesz zmienić liczbę ramion, ich długość, kąt, zaokrąglenie itp. - ale gwiazda pozostaje gwiazdą. Kształt jest "mniej dowolny" niż prosta ścieżka, ale często jest bardziej interesujący i użyteczny. Zawsze możesz przekonwertować kształt na ścieżkę (Shift + Ctrl + C), ale konwersja odwrotna nie jest możliwa.
Narzędzia kształtów w Inkscape'ie to: Prostokąt, Elipsa, Gwiazda i Spirala. Najpierw zobaczymy, jak w ogóle działają te narzędzia, a potem przedstawimy każdy typ kształtu szczegółowo.

Wskazówki ogólne

Nowy kształt jest tworzony poprzez przeciąganie na płótnie za pomocą odpowiedniego narzędzia. Po utworzeniu kształtu (i tak długo, jak jest wybrany), wyświetla uchwyty w postaci białych, okrągłych lub zaokrąglonych znaczników (w zależności od narzędzi), dzięki czemu możesz natychmiast edytować to, co stworzyłeś, przeciągając te uchwyty.
Każdy typ kształtu wyświetla własne uchwyty, którymi można operować za pomocą dowolnego narzędzia kształtu, a także narzędzia „Edycja węzłów” [ F2 ]. Po umieszczeniu wskaźnika narzędzia nad uchwytem, na pasku stanu pojawia się informacja, co się stanie w przypadku ciągnięcia bądź kliknięcia tego uchwytu ze wciśniętym klawiszem modyfikującym.
Na pasku kontrolek, który znajduje się nad obszarem roboczym, są wyświetlane elementy kontrolne przypisane danemu narzędziu. Zazwyczaj jest to kilka pól liczbowych i przycisk przywracający wartości domyślne. Zmiana wartości w polach liczbowych w czasie, gdy jest zaznaczony kształt, powoduje zmiany tego kształtu.
Wszystkie zmiany wykonane na pasku kontrolek są zapamiętywane i używane dla następnego obiektu stworzonego za pomocą tego narzędzia. Na przykład, jeśli zostanie zmieniona liczba ramion gwiazdy, następna utworzona gwiazda odziedziczy tę samą liczbę ramion, co poprzednio utworzony obiekt. Co więcej, nawet zwykłe zaznaczenie kształtu przesyła jego parametry do paska kontrolek i ustala wartości dla nowo tworzonych kształtów tego typu.
Kiedy znajdujesz się w narzędziu do kształtowania, możesz wybrać obiekt, klikając go. Ctrl + kliknięcie (wybiera w grupie) i Alt + kliknięcie (wybiera poniżej) również działają tak jak w narzędziu Selektor. Esc odznacza.

Prostokąty

Prostokąt to najprostszy, ale prawdopodobnie najczęściej używany kształt w projektowaniu i ilustracjach. Inkscape stara się, aby tworzenie i edytowanie prostokątów było proste i wygodne.
Uaktywnij narzędzie „Prostokąt” poprzez naciśnięcie klawisza [ F4 ] lub poprzez kliknięcie jego ikony znajdującej się w przyborniku. Narysuj nowy prostokąt obok tego niebieskiego.
Pozostając w trybie narzędzia „Prostokąt” zaznacz na przemian raz jeden, raz drugi znajdujący się obok prostokąt klikając go.
Skróty używane do rysowania prostokąta:
  • Ze wciśniętym klawiszem [ Ctrl ] – rysowanie kwadratu lub prostokąta o proporcjach liczbowych 2:1, 3:1, itd.
  • Ze wciśniętym klawiszem [ Shift ] – rysowanie od punktu początkowego jako środka obiektu.
Jak widać, razem z zaznaczonym prostokątem – nowo utworzony prostokąt jest zawsze zaznaczony – są wyświetlane trzy uchwyty w trzech narożnikach. W rzeczywistości są cztery uchwyty, ale dwa z nich (w prawym górnym narożniku) przesłaniają się, jeśli prostokąt nie jest zaokrąglony. Te dwa uchwyty są uchwytami zaokrąglającymi, pozostałe dwa – uchwytami skalowania.
Spójrzmy najpierw na uchwyty zaokrąglające. Chwyć jeden z nich i przeciągnij w dół. Wszystkie cztery narożniki prostokąta zostały zaokrąglone. Teraz widać drugi z uchwytów zaokrąglających – znajduje się on w wyjściowej pozycji w narożniku. Jeśli chcesz, by narożniki były zaokrąglone, to jest to wszystko, co trzeba zrobić. Jeśli chcesz, aby narożniki prostokąta były bardziej zaokrąglone z jednej strony niż z drugiej – przeciągnij drugi z tych uchwytów w lewo.
Na rysunku pierwsze dwa prostokąty mają koliście zaokrąglone narożniki, dwa pozostałe – eliptycznie.
Pozostając wciąż w trybie narzędzia „Prostokąt” kliknij te prostokąty, by je zaznaczyć, i obserwuj ich uchwyty zaokrąglające.
Często promień i kształt zaokrąglonych narożników musi być stały wewnątrz całej kompozycji – nawet jeśli wielkości prostokątów są różne. Na przykład w wąskich diagramach z zaokrąglonymi prostokątami różnych wielkości. W Inkscape'ie jest to proste. Po wybraniu narzędzia „Wskaźnik” zostanie wyświetlony pasek narzędzi, na którym po prawej stronie znajduje się grupa czterech przełączanych przycisków. Na drugim przycisku z lewej widać dwa koncentrycznie zaokrąglone narożniki. Za pomocą tego przycisku można kontrolować, czy podczas skalowania prostokąta będą, czy nie będą skalowane narożniki.
Na przykład ten czerwony prostokąt został powielony i przeskalowany kilka razy w różnych proporcjach z wyłączonym przyciskiem „Skaluj zaokrąglone narożniki”.
Zauważ, że wielkość i kształt zaokrąglonych narożników jest taka sama we wszystkich prostokątach, więc zaokrąglenia w prawym górnym narożniku idealnie się pokrywają. Wszystkie niebieskie prostokąty z kropkowanym konturem otrzymano poprzez przeskalowanie czerwonego prostokąta narzędziem „Wskaźnik” bez żadnych ręcznych poprawek uchwytami zaokrąglenia.
Dla porównania ta sama kompozycja, ale stworzona z włączonym przyciskiem „Skaluj zaokrąglone narożniki”.
Teraz zaokrąglone narożniki są różne i zależą od wielkości prostokąta. Również w prawym górnym rogu nie pokrywają się – wykonaj powiększenie, aby to sprawdzić. Jest to taki sam wizualny efekt, jaki można uzyskać konwertując czerwony prostokąt na ścieżkę [ Ctrl+Shift+C ] i skalując go jako ścieżkę.
Skróty dla uchwytów zaokrąglających prostokąta przedstawiają się następująco:
  • Ciągnięcie ze wciśniętym klawiszem [ Ctrl ] – promienie zaokrąglenia równomierne.
  • [ Ctrl+kliknięcie ] – promienie zaokrąglenia równomierne bez ciągnięcia.
  • [ Shift+kliknięcie ] – usunięcie zaokrąglenia.
Na pasku kontrolek narzędzia „Prostokąt” znajdują się pola wprowadzania wartości promienia zaokrąglenia narożników w płaszczyźnie poziomej (Rx) i pionowej (Ry), pozwalające dokładnie ustalić te promienie. Wartości te można podawać wybierając jednostki z dostępnej palety jednostek. Przycisk „Utwórz ostre narożniki” usuwa zaokrąglenie z zaznaczonych prostokątów.
Istotną zaletą tych kontrolek jest to, że wpływają na wiele prostokątów jednocześnie. Na przykład, jeśli zachodzi potrzeba zmiany wszystkich prostokątów na warstwie, należy je zaznaczyć używając skrótu [ Ctrl+A ] lub polecenia „Zaznacz wszystko” i określić żądane wartości za pomocą kontrolek. Jeżeli wśród zaznaczonych obiektów znajdują się obiekty niebędące prostokątami, zostaną pominięte – zmianie ulegną tylko prostokąty.
Spójrzmy teraz na uchwyty zmiany rozmiaru. Zastanawiasz się, po co są one potrzebne, skoro można zmienić rozmiar prostokąta za pomocą narzędzia „Wskaźnik”?
Problem ze wskaźnikiem jest taki, że poziom i pion są zawsze postrzegane przez to narzędzie jak strona dokumentu, a uchwyty zmiany rozmiaru narzędzia „Prostokąt” skalują go wzdłuż jego boków, nawet jeśli prostokąt jest obrócony bądź pochylony. W ramach ćwiczenia spróbuj zmienić rozmiar tego prostokąta najpierw za pomocą „Wskaźnika”, a następnie za pomocą narzędzia „Prostokąt” i jego uchwytów do zmiany rozmiaru.
Ponieważ są dwa uchwyty do zmiany rozmiaru, można skalować prostokąt w dowolnym kierunku, a nawet wzdłuż jego boków. Uchwyty te zawsze zachowują promień zaokrąglenia.
Skróty dla uchwytów zmiany rozmiaru:
  • Ciągnięcie ze wciśniętym klawiszem [ Ctrl ] – przyciąganie do boków lub przekątnych prostokąta. Innymi słowy, wciśnięcie i przytrzymanie klawisza [ Ctrl ] powoduje zachowanie szerokości lub wysokości bądź stosunku szerokość/wysokość prostokąta (w jego własnym układzie współrzędnych, który może być obrócony albo pochylony).
Obok jest ten sam prostokąt, ale ze szarymi kropkowanymi liniami, pokazującymi kierunki wzdłuż, których uchwyty zmiany rozmiaru będą podążały podczas ciągnięcia ich ze wciśniętym klawiszem [ Ctrl ]. Wypróbuj to.
Pochylając i obracając prostokąt, a potem powielając go i zmieniając wymiary uchwytami zmiany wielkości, można łatwo tworzyć kompozycje 3D.
Oto przykłady kompozycji złożonych z prostokątów zawierających zaokrąglenia i gradientowe wypełnienia.

Elipsy

Narzędzie „Elipsa” [ F5 ] służy do tworzenia elips i okręgów, które można zamienić w wycinki i łuki. Skróty do rysowania elips są analogiczne do skrótów dla narzędzia „Prostokąt”:
  • Ze wciśniętym klawiszem [ Ctrl ] – rysowanie okręgu lub elipsy o proporcjach 2:1, 3:1, itd.
  • Ze wciśniętym klawiszem [ Shift ] – rysowanie od punktu początkowego jako środka obiektu.
Poznajmy teraz uchwyty elipsy. Zaznacz poniższą elipsę:
Jak widać, wyświetlone są trzy uchwyty, ale w rzeczywistości są cztery. Najbardziej wysunięty na prawo uchwyt, to w rzeczywistości dwa uchwyty, gdzie jeden przesłania drugi. Pozwalają one „otworzyć” elipsę. Pociągnij ten uchwyt, a zobaczysz drugi, dotychczas przesłonięty uchwyt. Przeciągając ten uchwyt można tworzyć różnorodne wykresy sektorowe lub łuki.
Aby uzyskać wycinek (łuk plus dwa promienie), ciągnij uchwyt na zewnątrz elipsy. Łuk uzyskasz ciągnąc uchwyt do wewnątrz elipsy. Powyżej znajdują się 4 wycinki po lewej i 3 łuki po prawej stronie. Zauważ, że łuki są niezamkniętymi kształtami, tj. kontur przebiega wokół elipsy, ale jego końce się nie łączą. Będzie to wyraźnie widać, jeśli usuniesz wypełnienie, zostawiając tylko kontur:
Spójrz na znajdującą się po lewej stronie grupę wąskich wycinków przypominającą swoim wyglądem wachlarz. Łatwo je było stworzyć, używając przyciągania kątowego uchwytu dostępnego podczas jego ciągnięcia ze wciśniętym klawiszem [ Ctrl ]. Oto skróty dla uchwytów tworzących łuki/wycinki:
  • Ciągnięcie ze wciśniętym klawiszem [ Ctrl
  • [ Shift+kliknięcie ] – tworzenie pełnej elipsy.
Kąt przyciągania można zmienić w Preferencjach Inkscape (w Zachowaniu > Kroki).
Pozostałe dwa uchwyty służą do zmiany wielkości elipsy względem jej środka. Ich skróty klawiaturowe podobne są do skrótów dla uchwytów zaokrąglających w prostokącie:
  • Ciągnięcie ze wciśniętym klawiszem [ Ctrl ] – tworzenie koła (wszystkie promienie takie same).
  • [ Ctrl+kliknięcie ] – tworzenie koła bez ciągnięcia.
Podobnie jak uchwyty do zmiany wielkości prostokąta, uchwyty elipsy służą do zmiany wysokości i szerokości we własnych współrzędnych elipsy. Oznacza to, że obrócona lub pochylona elipsa może być łatwo rozciągana bądź zwężana wzdłuż jej początkowych osi wciąż pozostając obróconą lub pochyloną. Spróbuj zmienić wielkość dowolnej z tych elips za pomocą jej uchwytów.

Gwiazdy

Gwiazdy to najbardziej złożony i najbardziej ekscytujący kształt Inkscape'a. Jeśli chcesz, by Inkscape wywarł wrażenie na twoich przyjaciołach, pozwól im pobawić się narzędziem „Gwiazda”. To zabawa bez końca – prawie uzależniająca!
Narzędzie „Gwiazda” może tworzyć dwa podobne, ale jednak różne rodzaje obiektów: gwiazdy i wielokąty. Gwiazda ma dwa uchwyty, których pozycje określają długość i kształt jej ramion. Wielokąt ma tylko jeden uchwyt, który służy do obracania i zmiany wielkości poprzez wykonanie ciągnięcia:
Na pasku Kontrolki narzędzia Gwiazda pierwsze dwa przyciski sterują sposobem rysowania kształtu (zwykły wielokąt lub gwiazda). Następnie pole liczbowe określa liczbę wierzchołków gwiazdy lub wielokąta. Ten parametr można edytować tylko za pomocą paska kontrolnego. Dozwolony zakres wynosi od 3 (oczywiście) do 1024, ale nie powinieneś próbować dużych liczb (powiedzmy, powyżej 200), jeśli twój komputer działa wolno.
Rysując nową gwiazdę albo wielokąt, aby przyciągać w przyrostach kątowych co 15 stopni,
  • Wykonaj ciągnięcie myszą z wciśniętym klawiszem [ Ctrl ].
Gwiazda jest bardziej interesującym kształtem niż wielokąt, ale w praktyce to wielokąty są bardziej użyteczne. Uchwyty gwiazdy mają nieco odmienne funkcje. Pierwszy, początkowo znajduje się on na wierzchołku tj. na zewnętrznym narożniku ramienia gwiazdy, odpowiada za długość ramion, ale gdy jest obracany (względem środka kształtu) – drugi uchwyt również obraca się odpowiednio. Oznacza to, że nie można za pomocą tego uchwytu pochylać ramion gwiazdy.
Drugi uchwyt, początkowo znajduje się on wewnątrz gwiazdy pomiędzy dwoma wierzchołkami ramion, można swobodnie przesuwać zarówno promieniowo, jak i stycznie bez wpływu na zewnętrzny uchwyt. W rzeczywistości uchwyt ten może sam stać się zewnętrznym poprzez wysunięcie go ze środka poza drugi uchwyt. Uchwytem tym można pochylać ramiona gwiazdy i w efekcie otrzymać wszelkie rodzaje kryształów, mandali, płatków śniegu i kolczastych form.
Jeśli chcesz uzyskać tylko regularny kształt gwiazdy bez żadnych koronkowych kształtów, możesz sprawić, że uchwyt odpowiedzialny za pochylanie będzie zachowywał się zwyczajnie:
  • Ciągnij uchwyt ze wciśniętym klawiszem [ Ctrl ], aby zachować promieniowe ramiona bez pochyleń.
  • Skrót [ Ctrl+kliknięcie ] spowoduje usuni
Jako użyteczne uzupełnienie ręcznego ciągnięcia w obszarze roboczym, pasek kontrolek ma pole „Proporcje ramion”, gdzie można określić stosunek odległości obu uchwytów względem środka.
Narzędzie Inkscape'a „Gwiazda” ma w swoich zasobach więcej różnych możliwości. W geometrii wielokąt jest kształtem o prostoliniowych krawędziach i zaostrzonych narożnikach. W rzeczywistym świecie występują rozmaite stopnie krzywizny i zaokrąglenia, zaś Inkscape potrafi to odwzorować. Zaokrąglanie gwiazdy bądź wielokąta działa trochę inaczej niż zaokrąglania prostokąta. Do tej czynności nie można używać specjalnego uchwytu, ale:
  • Kombinacja [ Shift+ciągnięcie uchwytu stycznie ] – zaokrągla gwiazdę lub wielokąt.
  • Skrót [ Shift+kliknięcie ] – usuwa zaokrąglenie.
„Stycznie” oznacza pionowo w kierunku środka. Jeśli obrócisz uchwyt z przytrzymanym klawiszem [ Shift ] dookoła środka w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara, otrzymasz dodatnie zaokrąglenie; w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara – ujemne zaokrąglenie. Przykłady ujemnego zaokrąglenia znajdują się poniżej.
Oto porównanie zaokrąglonego kwadratu (narzędzie „Prostokąt”) z zaokrąglonym czworobocznym wielokątem (narzędzie „Gwiazda”):
Jak widać, podczas gdy zaokrąglony prostokąt ma proste linie boczne i okrągłe (ogólnie eliptyczne) zaokrąglenia, zaokrąglony wielokąt lub gwiazda w ogóle nie ma linii prostych. Krzywizna zmienia się płynnie z maksymalnej w narożnikach do minimalnej w połowie odległości pomiędzy narożnikami. Inkscape tworzy to poprzez dodanie współliniowych stycznych Beziera do każdego węzła kształtu. Możesz to zaobserwować wykonując konwersję kształtu na ścieżkę i sprawdzając narzędziem „Edycja węzłów”.
Parametr „Zaokrąglenie”, który można dostosować na pasku kontrolek, jest stosunkiem długości stycznych do długości boków wielokąta/gwiazdy, do których są przyległe. Ten parametr może być ujemny – odwraca kierunek stycznych. Wartości z przedziału około 0.2 - 0.4 dają „normalne” zaokrąglenia, takie, jakich można oczekiwać. Inne wartości tworzą piękne, skomplikowane i całkowicie nieprzewidywalne wzory. Gwiazda, w której użyto dużej wartości wybrzuszenia, może sięgać daleko poza położenie swoich uchwytów. Oto kilka przykładów; dla każdego podano wartość wybrzuszenia:
Jeśli chcesz, aby wierzchołki ramion gwiazdy były ostre, a wklęśnięcia gładkie – bądź na odwrót – po prostu utwórz z gwiazdy odsunięcie (offset) [ Ctrl+J ]:
Operacja wykonywana w Inkscape'ie za pomocą [ Shift+ciągnięcie ] uchwytów gwiazdy to jedna z najlepszych znanych człowiekowi czynności. Jednak i to można jeszcze ulepszyć.
Aby jak najwierniej naśladować kształty realnego świata, Inkscape potrafi w przypadkowy sposób zniekształcać gwiazdy i wielokąty. Delikatna deformacja czyni gwiazdę mniej regularną, bardziej zbliżoną do rzeczywistości, często zabawną. Silna deformacja jest ekscytującym sposobem uzyskania różnorodnych szalonych, nieprzewidywalnych kształtów. Podczas deformacji przypadkowej zaokrąglona gwiazda pozostaje gładko zaokrąglona. Oto skróty klawiaturowe używane do deformacji przypadkowej:
  • [ Alt+ciągnięcie ] uchwytu stycznie – deformacja przypadkowa gwiazdy albo wielokąta.
  • [ Alt+kliknięcie ] uchwytu – usuwa deformację przypadkową.
Podczas rysowania lub edytowania zdeformowanej gwiazdy za pomocą uchwytu będzie ona drgała, ponieważ każda unikatowa pozycja jej uchwytów odpowiada unikatowej deformacji. Przesuwanie uchwytu bez wciśniętego klawisza [ Alt ] powoduje ponowną deformację przypadkową kształtu na tym samym poziomie przypadkowości. Ciągnięcie ze wciśniętym klawiszem [ Alt ] zachowuje tę samą deformację, ale dostosowuje jej poziom. Poniżej znajdują się gwiazdy, których parametry deformacji są takie same, ale każda z nich jest ponowie zdeformowana poprzez delikatne przesunięcie jej uchwytu (poziom przypadkowości jest przez cały czas równy 0.1).
Poniżej znajduje się środkowa gwiazda z poprzedniego rzędu z poziomem deformacji wahającym się od -0.2 do 0.2.
Ciągnij uchwyt środkowej gwiazdy w powyższym rzędzie ze wciśniętym klawiszem [ Alt ] i obserwuj, jak zmienia się w swoich sąsiadów z prawej i lewej.
Prawdopodobnie znajdziesz swoje zastosowania dla zdeformowanych gwiazd, ale ja szczególnie upodobałem sobie plamy w kształcie ameby i duże poszarpane planetoidy z fantastycznymi krajobrazami.

Spirale

Spirala Inkscape'a jest wszechstronnym kształtem i chociaż nie jest tak wciągająca jak gwiazda, to czasami jest bardzo użyteczna. Spirala, podobnie jak gwiazda, jest rysowana od środka, zarówno podczas rysowania, jak i edytowania.
  • Ciągnięcie ze wciśniętym klawiszem [ Ctrl ] powoduje przyciąganie w przyrostach kątowych co 15 stopni.
Narysowana spirala ma dwa uchwyty – na wewnętrznym i zewnętrznym końcu. Oba uchwyty podczas zwykłego ciągnięcia zawijają bądź rozwijają spiralę tj. „kontynuują” ją, zmieniając liczbę jej zwojów. Inne skróty:
Uchwyt zewnętrzny:
  • [ Shift+ciągnięcie ] – skaluje/obraca wokół środka (bez zwijania/rozwijania).
  • [ Alt+ciągnięcie ] – blokuje promień podczas zwijania/rozwijania.
Uchwyt wewnętrzny:
  • [ Alt+ciągnięcie ] pionowo – ustawianie zbieżności/rozbieżności spirali.
  • [ Alt+kliknięcie ] – resetuje zbieżność.
  • [ Shift+kliknięcie ] – przesuwa wewnętrzny uchwyt do środka.
Rozbieżność spirali jest miarą nieliniowości jej zwojów. Gdy wynosi 1 – spirala jest jednolita, gdy jest mniejsza niż 1 [ Alt+ciągnięcie w górę ] – spirala jest gęstsza na obrzeżu, gdy jest większa od 1 [ Alt+ciągnięcie w dół ] – spirala jest gęstsza w kierunku środka:
Maksymalna liczba zwojów spirali wynosi 1024.
Tak jak narzędzie „Elipsa” służy nie tylko do tworzenia elips, ale także łuków, narzędzie „Spirala” jest użyteczne do tworzenia krzywych o krzywiźnie płynnie się zmieniającej. W porównaniu ze zwykłą krzywą Beziera łuk lub spirala są często wygodniejsze w użyciu, ponieważ można je skracać lub wydłużyć, ciągnąć uchwyt wzdłuż krzywej bez wpływania na jej kształt. Chociaż spirala jest normalnie rysowana bez wypełnienia, można je dodać i usunąć kontur w celu uzyskania interesujących efektów.
Szczególnie interesujące są spirale o kropkowanym konturze – łączą płynną koncentrację kształtu z równomiernie rozłożonymi znakami, kropkami albo kreskami dając piękne efekty mory:

Podsumowanie


Narzędzia kształtu Inkscape'a są potężnymi narzędziami. Poznaj ich kruczki i baw się nimi w swoim wolnym czasie. Zdobyte w ten sposób doświadczenie będzie procentowało, gdy trzeba będzie zrobić profesjonalny projekt. Używanie kształtów zamiast zwykłych ścieżek przyspiesza pracę z wektorami i ułatwia ich modyfikowanie. Jeśli masz jakieś pomysły udoskonaleń narzędzi kształtu, skontaktuj się z twórcami Inksacape'a.

Na podstawie:
https://inkscape.org/doc/tutorials/shapes/tutorial-shapes.html

Tekst i ścieżki

Tekst i ścieżka mogą być elementami, które ze sobą współpracują. Niektóre opcje menu Tekst są bardzo interesujące.

Wstaw na ścieżce / Zdejmij ze ścieżki

Inkscape obsługuje element SVG <textPath>. Pozwala to na umieszczenie tekstu na ścieżce, tak aby podążał za jej kształtem. Zarówno tekst, jak i ścieżka pozostają w pełni edytowalne (w tym litery w tekście).

Wybierz ścieżkę i tekst i użyj opcji Tekst -> Wstaw na ścieżce. Kiedy przesuwasz ścieżkę, dołączony tekst porusza się wraz z nią; Można jednak przenieść tekst z dala od jego ścieżki lub przekształcić go bez utraty łącza. Polecenie Tekst -> Zdejmij ze ścieżki przekształca tekst-na-ścieżkę w zwykły obiekt tekstowy.

Wprowadź tekst do kształtu / Uwolnij tekst

Polecenie Wprowadź tekst do kształtu Alt + W z  menu Tekst może przejmować dowolny wybrany tekst i umieszcza go w wybranym kształcie. Zawijanie słów jest automatycznie wykonywane w taki sposób, aby tekst pasował do kształtu tak dokładnie, jak to możliwe. Po tym można jeszcze ręcznie zmienić ustawienie tekstu. Aby oddzielić tekst od ścieżki, wystarczy użyć Uwolnij tekst lub naciśnij klawisz Shift + Alt + W.

Na podstawie:
http://write.flossmanuals.net/inkscape/text-and-paths/

Poradnik Podstawy

Inkscape tutorial: Podstawy


Ten poradnik przedstawia podstawowe zagadnienia dotyczące pracy z Inkscape'em. Jest to standardowy dokument Inkscape'a i można go przeglądać, edytować, kopiować czy zapisywać.
Omawia on nawigację w obszarze roboczym, zarządzanie dokumentami, podstawowe narzędzia kształtów, techniki zaznaczania, przekształcanie obiektów za pomocą wskaźnika, grupowanie, ustawianie wypełniania i konturu, wyrównanie i kolejności. Aby zapoznać się z bardziej zaawansowanymi tematami, z menu „Pomoc” wybierz interesujące cię zagadnienie.

Przesuwanie obszaru roboczego

Jest wiele sposobów przesuwania (przewijania) obszaru roboczego dokumentu. Najbardziej znany to przewijanie obszaru roboczego za pomocą pasków przewijania. Można je ukryć/wyświetlić używając skrótu [ Ctrl+B ]. Innym sposobem jest przewijanie za pomocą klawiatury przy użyciu klawiszy [ Ctrl+strzałki ]. Można to sprawdzić wykonując teraz próbę przewinięcia tego dokumentu. Można również przesuwać obszar roboczy za pomocą środkowego przycisku myszy. Wygodnym sposobem przewijania obszaru roboczego jest przewijanie [ kółkiem ] myszy ze wciśniętym klawiszem [ Shift ] – przesuwanie w poziomie lub, jeśli w opcjach zaznaczono pprzybliżanie obszaru roboczego za pomocą kółka myszy, [ Ctrl ] – przesuwanie w pionie.

Przybliżanie/Oddalanie

Łatwą metodą przybliżania/oddalania (zoom) jest użycie klawiszy [ - ], [ + ] i [ = ]. Można także używać skrótu [ Ctrl+kliknięcie ] lub [ Ctrl+kliknięcie prawym przyciskiem myszy ] do przybliżania oraz [ Shift+kliknięcie środkowym przyciskiem myszy ], lub [ Shift+kliknięcie prawym przyciskiem myszy ] do oddalania. Wygodnym sposobem przybliżania/oddalania jest użycie kółka myszy ze wciśniętym klawiszem [ Ctrl ]. Można także w polu pokazującym aktualną wartość przybliżenia, znajdującym się w dolnym prawym rogu, wprowadzić żądaną wartość skalowania i nacisnąć klawisz [ Enter ]. W przyborniku znajduje się także narzędzie „Przybliżenie”, które można używać na kilka sposobów – wykonując ciągnięcie myszą wokół elementu, który chcemy przybliżyć/oddalić, lub klikając lewym lub prawym przyciskiem myszy.
Inkscape przechowuje historię używanych w danej sesji poziomów skalowania obszaru roboczego. Wystarczy nacisnąć klawisz [ ` ], aby przywrócić poprzednią skalę lub [ Shift+` ], aby przejść do przodu.

Narzędzia Inkscape'a

Pionowy pasek znajdujący się po lewej stronie okna to „Przybornik”, zawierający narzędzia rysowania i edycji. W górnej części okna, poniżej menu głównego, znajduje się pasek poleceń, na którym umieszczone są przyciski realizujące główne polecenia programu. Poniżej tego paska znajduje się pasek kontrolek narzędziowych, zawierający elementy kontrolne przypisane narzędziu aktualnie wybranemu z przybornika. Na pasku stanu, położonym na dole okna, są wyświetlane użyteczne podpowiedzi dotyczące aktualnie wykonywanej czynności.
Wiele operacji jest dostępnych za pomocą skrótów klawiaturowych. Przejdź do menu Pomoc » Opis skrótów, aby zobaczyć ich listę i opisy.

Tworzenie dokumentów i zarządzanie nimi

To create a new empty document, use File > New or press Ctrl+N. To create a new document from one of Inkscape's many templates, use File > New from Template... or press Ctrl+Alt+N
To open an existing SVG document, use File > Open (Ctrl+O). To save, use File > Save (Ctrl+S), or Save As (Shift+Ctrl+S) to save under a new name. (Inkscape may still be unstable, so remember to save often!)
Inkscape do zapisu swoich plików używa formatu SVG (Scalable Vector Graphics). SVG jest otwartym standardem szeroko wspieranym przez programy do obróbki grafiki. Pliki SVG są oparte na języku XML i mogą być edytowane za pomocą dowolnego edytora tego języka. Edytor taki posiada także Inkscape. Oprócz formatu SVG, Inkscape może importować i eksportować pliki w innych formatach (EPS, PNG).
Inkscape otwiera oddzielne okno dla każdego dokumentu. Można przemieszczać się pomiędzy nimi używając swojego menedżera okien np. za pomocą skrótu [ Alt+Tab ] lub skrótu Inkscape'a [ Ctrl+Tab ], który pozwala na przemieszczanie się pomiędzy wszystkimi otwartymi oknami. Utwórz teraz nowy dokument i wypróbuj opisane wcześniej sposoby. Informacja: Inkscape traktuje te okna, jak karty w przeglądarce. Oznacza to, że skrót klawiszowy Ctrl+Tab działa tylko z dokumentami uruchomionymi w tym samym procesie. Jeśli zostanie otwarte wiele plików z poziomu przeglądarki plików lub uruchomiony więcej niż jeden proces Inkscape'a z ikony, skrót ten nie będzie działał.

Tworzenie kształtów

Nadszedł czas na kilka ćwiczeń praktycznych! Wybierz z przybornika narzędzie „Prostokąt” lub naciśnij klawisz [ F4 ]. Teraz możesz przystąpić do tworzenia prostokątów. Wykonaj myszą kilka ciągnięć w obrębie obszaru roboczego nowego dokumentu lub bezpośrednio tutaj:

As you can see, default rectangles come up blue, with a black stroke (outline), and fully opaque. We'll see how to change that below. With other tools, you can also create ellipses, stars, and spirals:

Wszystkie te narzędzia są ogólnie zwane narzędziami kształtu. Na każdym utworzonym kształcie są widoczne w postaci malutkich rombów lub kwadracików uchwyty. Złap jeden z nich i wykonaj ciągnięcie – zobaczysz, jak zmienia się kształt. Z poziomu paska kontrolek, widocznego po zaznaczeniu kształtu, można udoskonalać kształt i określać jego domyślne parametry używane podczas tworzenia nowych elementów.
Aby wycofać ostatnią operację, należy użyć skrótu klawiaturowego [ Ctrl+Z ], a jeśli chce się przywrócić wycofaną operację, należy użyć skrótu [ Shift+Ctrl+Z ].

Przesuwanie, skalowanie, obracanie

Najczęściej używanym narzędziem jest „Wskaźnik”. Wybierz narzędzie wskaźnika (przycisk ze strzałką) znajdujące się na samej górze przybornika lub naciśnij klawisz [ F1 ] albo klawisz spacji. Teraz możesz zaznaczyć każdy obiekt znajdujący się w obszarze roboczym. Kliknij znajdujący się poniżej prostokąt.

Wokół prostokąta wyświetliło się osiem uchwytów w postaci strzałek. Teraz możesz:
  • Przesuwać obiekt ciągnąc go po naciśnięciu lewego przycisku myszy. Wykonując tę operację ze wciśniętym klawiszem [ Ctrl ] przesuwanie obiektu będzie odbywało się tylko w płaszczyźnie poziomej lub pionowej.
  • Skalować obiekt ciągnąc za dowolny uchwyt. Wykonując tę operację ze wciśniętym klawiszem [ Ctrl ] obiekt będzie zachowywał oryginalne proporcje.
Kliknij ponownie na prostokącie. Uchwyty zmieniły swój wygląd. Teraz możesz:
  • Obracać płynnie obiekt ciągnąc za narożne uchwyty. Wykonując tę operację ze wciśniętym klawiszem [ Ctrl ] obiekt będzie wykonywał obrót skokowo o 15°. Można także zmieniać położenie środka obrotu (znacznik krzyżyka) ciągnąc go w dowolnym kierunku. Ze wciśniętym klawiszem [ Ctrl ] zmiana położenia środka obrotu będzie następowała tylko w płaszczyźnie poziomej lub pionowej.
  • Pochylać płynnie obiekt ciągnąc za środkowe uchwyty. Wykonując tę operację ze wciśniętym klawiszem [ Ctrl ] obiekt będzie pochylany skokowo o 15°.
Pracując w trybie wskaźnika, do określenia współrzędnych X i Y oraz wielkości (Szer. i Wys.) zaznaczonego obiektu można także używać pól numerycznych znajdujących się na pasku kontrolek narzędzia.

Przekształcanie za pomocą klawiszy

Twórcy Inkscape'a położyli szczególny nacisk na dostępność funkcji poprzez klawiaturę. Jest to cecha wyróżniającą go spośród większości programów do grafiki wektorowej. Prawie każdą czynność można wykonać za pomocą klawiatury włącznie z przekształceniami obiektów.
Za pomocą klawiatury można przesuwać – [ klawisze strzałek ], skalować – klawisze [ < ] i [ > ] oraz obracać obiekty – klawisze [ [ ] i [ ] ]. Domyślnie przesunięcie, obrót lub skalowanie obiektu następuje o 2 piksele. Przytrzymując klawisz [ Shift ] operacje te można zwielokrotnić 10 razy. Używając skrótu [ Ctrl+> ] i [ Ctrl+< ] obiekt można powiększać lub pomniejszać odpowiednio o 200, lub 50%. Domyślnie obrót obiektu jest realizowany o kąt 15°, z przytrzymanym klawiszem [ Ctrl ] obiekt jest obracany o kąt 90°.
Jedną z najbardziej użytecznych jest funkcja przekształcenia o wielkość 1 piksela, wywoływana za pomocą kombinacji [ Alt ] z jednym z klawiszy przekształceń. Na przykład kombinacja klawiszy [ Alt+strzałki ] przesuwa zaznaczenie o 1 piksel w aktualnym powiększeniu tj. o 1 piksel ekranowy. Proszę nie mylić tej wartości z jednostką px, która jest jednostką długości formatu SVG niezależną od powiększenia. Oznacza to, że w czasie przybliżania obrazu kombinacja klawiszy [ Alt+strzałka ] spowoduje przesunięcie obrazu o mniej niż 1 piksel absolutnego przesunięcia, zatem obraz na ekranie będzie wyglądał tak jakby przesunięcie nastąpiło o 1 piksel. Dzięki temu możliwe jest dokładne pozycjonowanie obrazu za pomocą przybliżania i oddalania.
Podobnie kombinacja klawiszy [ Alt+> ] i [ Alt+< ] skaluje zaznaczony obiekt, zmieniając jego rozmiar o jeden piksel ekranowy. Natomiast kombinacja klawiszy [ Alt+[ ] oraz [ Alt+] ] obraca go tak, że jego najdalej położony od środka punkt jest przysuwany o jeden piksel ekranowy.
Informacja: W systemie Linux skrót klawiaturowy [ Alt+strzałka ] oraz kilka innych kombinacji może działać nieprawidłowo, jeśli przed instalacją Inkscape'a zostały one przydzielone innym aplikacjom/czynnościom. Rozwiązaniem tego problemu jest odpowiednia zmiana skrótów klawiaturowych w menedżerze okien.

Zaznaczanie wielu obiektów

Można zaznaczać dowolną liczbę obiektów klikając kolejne obiekty ze wciśniętym klawiszem [ Shift ]. Żądane obiekty można również zaznaczyć wykonując ciągnięcie myszą wokół tych obiektów. Ten sposób zaznaczania nazywa się zaznaczaniem elastycznym. Wskaźnik podczas ciągnięcia rozpoczętego w pustym miejscu tworzy wokół obiektów jak gdyby elastyczną gumkę, która opina zakreślone obiekty. Naciśnięcie klawisza [ Shift ] przed rozpoczęciem ciągnięcia zawsze utworzy zaznaczenie elastyczne, nawet jeśli ciągnięcie rozpoczęto na obiekcie. Sprawdź to w praktyce, zaznaczając wszystkie poniższe trzy kształty:

Teraz użyj zaznaczania elastycznego, aby zaznaczyć dwie elipsy, ale nie zaznaczać prostokąta:

Wokół każdego obiektu, wewnątrz zaznaczenia, wyświetlana jest ramka zaznaczenia. Domyślnie jest to prostokątna ramka utworzona za pomocą przerywanej linii. Dzięki temu można łatwo odróżnić obiekty zaznaczone i niezaznaczone. Na przykład, jeśli ramka zaznaczenia byłaby niewidoczna, trudno byłoby w poprzednio wykonywanym ćwiczeniu zorientować się, czy obie elipsy zostały zaznaczone.
Można w łatwy sposób wyłączyć z zaznaczenia dany obiekt, klikając go ze wciśniętym klawiszem [ Shift ]. Zaznacz wszystkie powyższe obiekty, a następnie za pomocą kombinacji [ Shift+kliknięcie ] wyłącz z zaznaczenia obie elipsy, pozostawiając zaznaczony prostokąt.
Naciśnięcie klawisza [ Esc ] powoduje zdjęcie znaczenia ze wszystkich obiektów. Użycie skrótu [ Ctrl+A ] powoduje zaznaczenie wszystkich obiektów na aktywnej warstwie. Jeśli nie utworzono warstw, skrót działa tak samo, jak zaznaczanie wszystkich elementów w dokumencie.

Grupowanie

Różne obiekty mogą zostać połączone w grupę. Grupa podczas przeciągania czy przekształcania zachowuje się tak jak pojedynczy obiekt. Poniższe, położone po lewej stronie trzy obiekty są niezależne. Te same obiekty po prawej stronie są zgrupowane. Spróbuj przeciągnąć grupę.

Aby utworzyć grupę, należy zaznaczyć kilka obiektów i użyć skrótu [ Ctrl+G ]. Aby rozdzielić jedną lub więcej grup, należy je zaznaczyć i nacisnąć klawisze [ Ctrl+U ]. Grupy mogą być grupowane tak jak pojedyncze obiekty. Takie rekurencyjne grupy można tworzyć na dowolną głębokość. W przypadku grup rekurencyjnych użycie skrótu [ Ctrl+U ] spowoduje rozdzielenie grup najwyższego poziomu w zaznaczeniu. Aby całkowicie rozdzielić grupy, trzeba użyć skrótu [ Ctrl+U ] wielokrotnie.
Jeśli chcesz edytować obiekt znajdujący się w grupie, nie musisz jej rozdzielać. Wystarczy nacisnąć klawisz [ Ctrl ] i kliknąć obiekt, który zamierzasz edytować. Obiekt zostanie zaznaczony i można wykonywać na nim żądane operacje. Aby zaznaczyć kilka obiektów niezależnie od grupowania, można użyć skrótu [ Shift+Ctrl ] i kliknąć różne obiekty wewnątrz i na zewnątrz grup. Spróbuj przesunąć lub przekształcić pojedyncze kształty znajdujące się powyżej, po prawej stronie bez rozdzielania grupy, a następnie odznacz i zaznacz grupę normalnie. Pomimo wykonania operacji wewnątrz grupy, obiekty są nadal zgrupowane.

Wypełnienie i kontur

Probably the simplest way to paint an object some color is to select an object, and click a swatch in the palette below the canvas to paint it (change its fill color). Alternatively, you can open the Swatches dialog from the View menu (or press Shift+Ctrl+W), select an object, and click a swatch to paint it (change its fill color).
Bardzo użyteczne jest okno dialogowe „Wypełnienie i kontur” dostępne w menu „Obiekt” albo poprzez naciśnięcie kombinacji klawiszy [ Shift+Ctrl+F ]. Zaznacz poniższy kształt i otwórz okno „Wypełnienie i kontur”.

Nowo otwarte okno zawiera trzy karty: „Wypełnienie”, „Kontur” i „Styl konturu”. Karta „Wypełnienie” pozwala edytować wypełnienie (wnętrze) zaznaczonych obiektów. Przyciski znajdujące się na górze karty umożliwiają wybranie typu wypełnienia: wypełnienie kolorem jednolitym, gradientem liniowym lub radialnym oraz deseniem. Można również wyłączyć wypełnienie używając przycisku z oznaczeniem X. W przypadku powyższej elipsy zaznaczony będzie przycisk wypełnienia jednolitego.
Trochę niżej umiejscowione są palety kolorów, każda w osobnej karcie: RGB, CMYK, HSL i Koło. Bardzo wygodna w użyciu jest paleta kołowa, w której przesuwając biały wskaźnik znajdujący się na kole lub po prostu klikając żądany kolor można wybrać barwę, a następnie klikając lub przesuwając znajdujące się wewnątrz trójkąta kółeczko – odcień. Każda paleta kolorów zawiera suwak pozwalający ustawić kanał alfa – przezroczystość zaznaczonych obiektów.
Po zaznaczeniu obiektu paleta kolorów jest natychmiast aktualizowana, wyświetlając aktualne kolory wypełnienia i konturu. Jeśli zostało zaznaczone wiele obiektów z różnymi kolorami, w palecie wyświetlany jest uśredniony kolor. W ramach ćwiczenia przetestuj poniższe obiekty:

Używając narzędzi znajdujących się na karcie „Kontur” można usunąć kontur obiektu, przypisać mu dowolny kolor czy przezroczystość.

Ostatnia z kart – „Styl konturu” – pozwala określić szerokość i inne parametry konturu:

Możliwe jest wypełnienie obiektu gradientem zamiast wypełnienia jednolitego:

Podstawę nowo utworzonego wypełnienia gradientowego stanowi kolor wypełnienia jednolitego zdążający płynnie do przezroczystości. Aby zmienić kierunek i długość gradientu, wybierz z przybornika narzędzie „Gradient” [ Ctrl+F1 ] i ciągnąc uchwyty (kontrolki połączone linią) zmień te parametry. Jeśli chcesz zmienić kolory gradientu, zaznacz uchwyt gradientu znajdujący się w pobliżu koloru, który chcesz zmienić i w oknie dialogowym „Wypełnienie i kontur” określ nowy kolor.
Innym wygodnym sposobem zmiany koloru obiektu jest użycie „Próbnika koloru” [ F7 ]. Używając tego narzędzia kliknij dowolne miejsce na rysunku, a zaznaczony obiekt zostanie wypełniony pobranym w ten sposób kolorem. Użycie skrótu [ Shift+kliknięcie ] spowoduje przypisanie pobranego koloru do konturu.

Powielanie, wyrównywanie, rozmieszczanie

Jedną z najczęściej stosowanych operacji jest powielanie obiektu [ Ctrl+D ]. Duplikat jest umieszczany dokładnie nad oryginałem oraz jest zaznaczony. Można go łatwo odciągnąć za pomocą myszy bądź klawiszy strzałek. W ramach ćwiczenia spróbuj zapełnić poniższy wiersz kopiami tego czarnego kwadratu:

Chances are, your copies of the square are placed more or less randomly. This is where the Align and Distribute dialog (Shift+Ctrl+A) is useful. Select all the squares (Shift+click or drag a rubberband), open the dialog and press the “Center on horizontal axis” button, then the “Make horizontal gaps between objects equal” button (read the button tooltips). The objects are now neatly aligned and distributed equispacedly. Here are some other alignment and distribution examples:

Kolejność w stosie (z-order)

The term z-order refers to the stacking order of objects in a drawing, i.e. to which objects are on top and obscure others. The two commands in the Object menu, Raise to Top (the Home key) and Lower to Bottom (the End key), will move your selected objects to the very top or very bottom of the current layer's z-order. Two more commands, Raise (PgUp) and Lower (PgDn), will sink or emerge the selection one step only, i.e. move it past one non-selected object in z-order (only objects that overlap the selection count, based on their respective bounding boxes).
W ramach ćwiczenia wypróbuj te polecenia i odwróć kolejność poniższych obiektów, tak aby elipsa po lewej znajdowała się na samej górze stosu, a po prawej na samym dole.

Bardzo przydatnym skrótem służącym do zaznaczania jest klawisz [ Tab ]. W obiektach ułożonych w stosie (z-order), jeśli żaden obiekt nie został zaznaczony, naciśnięcie klawisza [ Tab ] powoduje zaznaczenie najniżej położonego obiektu. Jeśli obiekt jest zaznaczony, zaznaczenie obiektu położonego powyżej obiektu zaznaczonego. Skrót [ Shift+Tab ] działa odwrotnie – rozpoczyna zaznaczanie od najwyżej położonego obiektu i przechodzi do najniżej położonego. Jeśli tworzone obiekty są dodawane na górę stosu, użycie skrótu [ Shift+Tab ], gdy nic nie jest zaznaczone, spowoduje zaznaczenie ostatnio utworzonego obiektu. Wypróbuj działanie skrótów [ Tab ] i [ Shift+Tab ] na stosie elips znajdującym się powyżej.

Zaznaczanie i przeciąganie obiektów przesłoniętych

Co zrobić, jeśli obiekt, który chcesz zaznaczyć, jest przesłonięty innym obiektem? Można go zobaczyć, jeżeli obiekt powyżej jest częściowo przezroczysty, ale kliknięcie go spowoduje zaznaczenie górnego obiektu, nie tego, którego potrzebujesz.
Służy do tego kombinacja [ Alt+kliknięcie ]. Użycie tej kombinacji po raz pierwszy spowoduje zaznaczenie górnego obiektu, tak jak w przypadku zwykłego kliknięcia. Kolejne użycie [ Alt+kliknięcie ] w tym samym miejscu spowoduje zaznaczenie obiektu przesłoniętego, kolejne – zaznaczenie obiektu znajdującego się jeszcze niżej. Stąd kilkukrotne użycie kombinacji [ Alt+kliknięcie ] z rzędu zaznaczy obiekty od góry do dołu w całym stosie ułożonym wg z-order. Jeżeli zostanie osiągnięty obiekt znajdujący się najniżej, następne [ Alt+kliknięcie ] spowoduje ponowne zaznaczenie obiektu znajdującego się na samym szczycie stosu.
Jeśli twoim systemem operacyjnym jest Linux, może okazać się, że [ Alt+kliknięcie ] nie działa prawidłowo. Ta kombinacja może przesuwać całe okno Inkscape'a. Dzieje się tak, ponieważ menedżer okien zarezerwował [ Alt+kliknięcie ] dla innej czynności. Aby usunąć ten problem, należy odnaleźć konfigurację zachowania okien twojego menedżera okien i wyłączyć działanie tego klawisza albo przypisać działanie klawisza [ Alt ], klawiszowi [ Meta ] lub klawiszowi [ Windows ]. Wówczas Inkscape i inne aplikacje będą mogły swobodnie używać klawisza [ Alt ].
Dobrze, ale co zrobić, jeżeli przesłonięty obiekt jest już zaznaczony? Można użyć klawiszy, by go przekształcić albo przeciągnąć uchwyty zaznaczenia. Jednak przesuwanie samego obiektu ponownie przeniesie zaznaczenie do górnego obiektu. Tak został zaprojektowany mechanizm „kliknij i przeciągnij” – zaznacza górny obiekt znajdujący się pod kursorem, następnie przeciąga zaznaczenie. Aby przeciągać to, co jest teraz zaznaczone bez zaznaczania czegokolwiek innego, użyj kombinacji [ Alt+ciągnięcie ]. Takie działanie spowoduje przesunięcie aktualnego zaznaczenia, bez względu na to, gdzie przeciągasz mysz.
Przećwicz kombinacje [ Alt+kliknięcie ] oraz [ Alt+ciągnięcie ] na tych dwóch brązowych kształtach znajdujących się pod zielonym, przezroczystym prostokątem:

Selecting similar objects

Inkscape can select other objects similar to the object currently selected. For example, if you want to select all the blue squares below first select one of the blue squares, and use Edit > Select Same > Fill Color from the menu. All the objects with a fill color the same shade of blue are now selected.

In addition to selecting by fill color, you can select multiple similar objects by stroke color, stroke style, fill & stroke, and object type.

Podsumowanie

Inkscape posiada dużo więcej funkcji niż te tutaj zaprezentowane, niemniej posługując się wyżej opisanymi technikami można stworzyć prostą, użyteczną grafikę. Aby poznać bardziej zaawansowane techniki, proszę zapoznać się z poradnikami dostępnymi z poziomu menu „Pomoc » Poradniki”.

Na podstawie:
https://inkscape.org/doc/tutorials/basic/tutorial-basic.html